DEVİ ELEKTRİKLİ YERDEN ISITMA SİSTEMLERİ
ELEKTRİKLİ YERDEN ISITMA (KONFOR ISITMASI)
Elektrikli yerden ısıtma, zemin altına yerleştirilen özel ısıtma kabloları veya karbon şilteler aracılığıyla ısı elde edilen bir sistemdir. Geleneksel radyatör sistemlerinin aksine, ısıyı aşağıdan yukarıya doğru homojen bir şekilde yayar. Bu durum, termodinamik açıdan en sağlıklı ısınma biçimi olan “ayakların sıcak, başın serin” kalması prensibini sağlar.
KIŞ BAHÇESİ ELEKTRİKLİ YERDEN ISITMA
(KONFOR ISITMASI)
Kış bahçeleri, yapıları gereği geniş cam yüzeylere sahiptir. Bu durum, klasik radyatörlerin veya klimaların ısıyı homojen dağıtmasını zorlaştırır. Isınan hava hızla yükselir ve camlardan gelen soğuk hava ile temas ederek ısı kaybına neden olur.
Kar ve buz eritme sistemleri, zemin altına yerleştirilen özel ısıtma kabloları ve bu kabloları yöneten akıllı sensörlerden oluşan bir düzenektir. Sistemin temel amacı, kar henüz yere düşmeden zemini ısıtarak birikmesini önlemek ve don olaylarına karşı yolu sürekli açık tutmaktır.
Kışın yoğun kar yağışı alan bölgelerde, çatılarda biriken kar kütleleri sadece ağırlık oluşturmakla kalmaz; aynı zamanda eriyip gece tekrar donarak buz barajları meydana getirir. Bu buz barajları, eriyen suyun oluklara ulaşmasını engeller ve suyun çatı kaplamasının altına sızmasına neden olur.
Donmuş muhafaza odalarında (genellikle -18°C ve altı) sıcaklık, zamanla zemin betonunun altındaki toprağa kadar ulaşır. Toprakta bulunan nem donmaya başladığında genleşir ve “don kabarması” (frost heaving) denilen olay meydana gelir. Bu durum, beton zeminin çatlamasına, izolasyonun bozulmasına ve hatta binanın taşıyıcı kolonlarının hasar görmesine neden olabilir.
Bir hamamı “hamam” yapan en temel özellik, sıcaklığın homojen bir şekilde tüm alana yayılmasıdır. Geleneksel mimaride “cehennemlik” adı verilen odun ateşli sistemlerin yerini günümüzde modern yerden ısıtma teknolojileri almıştır. Hamam ısıtma sadece zemini değil; aynı zamanda göbek taşını, oturma alanlarını (sırtlıklar) ve duvarları da kapsamalıdır.
Kış aylarında açık hava spor tesisleri için en büyük risk, zeminin sertleşmesi ve buzlanmasıdır. Sertleşmiş bir zemin sadece oyun kalitesini düşürmekle kalmaz, aynı zamanda sporcu sağlığını da ciddi şekilde tehdit eder; bağ yaralanmaları ve düşmeye bağlı sakatlık riskini artırır.
Camilerde ibadet saatinin kısa süreli ancak yoğun katılımlı olması, ısıtma sisteminin hızlı ve bölgesel olarak çalışmasını zorunlu kılar. Camii yerden ısıtma, ısıyı doğrudan zeminden veya halının altından yayarak cemaatin temas ettiği yüzeyi ısıtır.
Heat tracing, boru hatlarının, tankların ve valflerin sıcaklığını korumak veya donmayı önlemek amacıyla yüzeye ısıtıcı kabloların uygulanması işlemidir. Geleneksel yalıtım yöntemleri (izolasyon), ısı kaybını sadece yavaşlatır; ancak akış durduğunda ve hava sıcaklığı uzun süre sıfırın altında kaldığında yalıtım tek başına yeterli olmaz.
Sulu yerden ısıtma, zemin betonunun altına döşenen özel polietilen (PEX) borular içerisinde dolaşan düşük sıcaklıktaki suyun, zemini ve dolayısıyla ortamı ısıtması prensibine dayanır. Bu sistemde ısı kaynağı olarak ısı pompası, yoğuşmalı kombi veya güneş enerjisi sistemleri kullanılabilir. Radyatörlü sistemlerde su sıcaklığının 70-80°C olması gerekir.
